Terwijl ik in de vorige update nog schreef dat die 11 weken nog zó lang duurde en dat het mij niet snel genoeg december kon zijn, komt het nu opeens wel heel dichtbij en wordt het allemaal toch wel een beetje spannend! Hoe zal het straks allemaal gaan? Wanneer zal ze geboren worden? Hoe zal de bevalling verlopen? Hebben we wel genoeg rompertjes? Moeten we niet meer hydrofiel doeken hebben? Die kleine dingetjes die we nog moesten kopen, daar hadden we toch nog zat tijd voor? Nee, nu moet écht alles af en moeten we álles in huis hebben. Die vluchtkoffer móeten we nu echt gaan klaarzetten. Alles moet opgeruimd, netjes en schoon! Terwijl ik normaal altijd hartstikke nuchter het helemaal zen ben, komt er nu af en toe wel een een lichte paniekgolf voorbij. HET IS BIJNA ZOVER!
De laatste weken ben ik mij ook wat meer gaan verdiepen in de bevalling. Ik had altijd een mindset van ‘komt allemaal wel goed, ik zie het wel, je kan het toch niet plannen’. Maar nu de bevalling steeds dichterbij komt wil ik toch wel wat meer voorbereid zijn op wat ons te wachten staat. We hadden een 1-daagse bevalcursus gepland waarin we in een paar uur álle info kregen over de bevalling. We hebben deze cursus gisteren gevolgd en we hebben er echt heel veel aan gehad! Héél veel informatie en veel leuke en praktische tips en ook fijn om persoonlijke verhalen van een verloskundige te horen. Maar ik zal jullie in de volgende update alles vertellen over deze cursus en onze ideeën voor de bevalling! Zo een bevalcursus is in ieder geval écht een aanrader, we voelen ons er nu helemaal klaar voor!
De baby en de buik groeien ondertussen lekker door. Soms vraag ik me wel eens af of die buik nóg groter kan, maar ze moet er toch echt nog 7 weken in groeien! Ik had een paar zwangerschaps-leggings gekocht waarvan ik de buikbanden eerst nogal losjes vond zitten, maar zelfs die worden nu een beetje krapjes. Ja, die buik gaat nu wel echt in de weg zitten en even snel opstaan zit er niet meer in. Zit je net lekker op de bank, vraagt je man of je even koffie wil maken… Euh, doe het even lekker zelf! Maar ik hoor Berry overigens niet klagen hoor. Volgens hem ben ik dezelfde Jennifer als altijd, alleen iets emotioneler en soms kan ik wat agressief uit de hoek komen. Daarom wordt ik sinds kort ook Badr of Jennifer Hari genoemd… (Haha sorry schat, hallo hormonen!)
Tsja, die hormonen! Ik merk aan mezelf dat ik best wel emotioneel ben de laatste weken. Als ik bevallings-foto’s of filmpjes kijk rollen de tranen over mijn wangen en ook van bepaalde muziek of gedachtes schiet ik helemaal vol. Ik ben bijvoorbeeld écht een december-mens en kerst-pret kan mij niet vroeg genoeg beginnen. Dit jaar meer dan ooit! Dus toen we laatst op de bank zaten kon ik het niet laten om alvast de Skyradio Chrimstas-channel aan te zetten. Ohh, het idee dat we straks met ons frummeltje op de bank zitten met de kerstboom en die kerstliedjes, dat werd me toch een huil-sessie! Maar die tranen zullen de komende maanden nog wel regelmatig blijven stromen…
Ohh, en die slapeloze nachten waar ik in de vorige update over schreef, die zijn gelukkig verleden tijd. Ik maak weer lekkere nachtjes van 8 uur en voel me weer helemaal fit! Fingers crossed dat dit zo blijft tot de bevalling!
